HISTORIA SEKCJI PODNOSZENIA CIĘŻARÓW 

Początek działalności Sekcji to schyłek lat 40. ubiegłego stulecia. Założycielem jej i pierwszym trenerem był ówczesny dowódca kompanii Szkoły Specjalistów Marynarki
Wojennej w Ustce, przedwojenny zapaśnik „Floty” Gdynia - Józef Łapiński. Skupił on wokół siebie i namówił do treningów młodych, którzy chcieli zdobyć siłę, sprawność, przeżyć przygodę a może też poprawić swoje siermiężne życie. Za oficjalną datę utworzenia Sekcji przyjęto dzień, w którym siłacze z Ustki
zadebiutowali w Mistrzostwach Wojska Polskiego w Poznaniu w 1951 r., zdobywając I miejsce i Puchar Ministra Obrony Narodowej. Ciężarowcy występowali pod nazwą „Korab” Ustka, ponieważ stocznia o tej samej nazwie wspomagała zapaleńców skromnymi kwotami pieniężnymi. Była to typowa tułaczka po miasteczku, trenowano w różnych miejscach, nierzadko pod gołym niebem, używając prymitywnego sprzętu, a do swojego podejścia oczekiwano w długiej kolejce do jednej sztangi. Kolejnym ważnym wydarzeniem w życiu ciężarowców w marynarskich mundurach było przejęcie trenującej grupy marynarzy przez Wojskowy Klub Sportowy „Flota” w roku 1962. Było to możliwe dzięki osobistemu zaangażowaniu Szefa Wydziału Wychowania Fizycznego Sportu w Dowództwie Marynarki Wojennej kmdr. por. Czesława Kalinowskiego. Osoba ta często jest wspominana jako ten działacz, który wyjątkowo wiele dobrego uczynił dla Sekcji, zwłaszcza w jej najtrudniejszych momentach. Inni zasłużeni tego okresu to: Stanisław Filipiak, Kazimierz Zoń, Roman Łapiński (syn), Wiesław Kamiński, Zygmunt Panfił. W tym samym roku do Szkoły Specjalistów Marynarki Wojennej w Ustce przybył czołowy zawodnik w kraju, w swojej kategorii wagowej - Waldemar Norenberg, któremu Józef Łapiński powierzył funkcję trenera. Następuje szybki rozwój Sekcji, zdecydowano o ukierunkowaniu jej działalności na wyczyn sportowy. Rozwiązanie to dało znakomite efekty, ponieważ już po roku marynarze świętują awans do II ligi podnoszenia ciężarów. W roku 1965 ciężarowcy „Floty” meldują się w Gdyni na stałe. Treningi odbywają się na terenie Komendy Portu Wojennego w Gdyni-Oksywiu, w małej, ale dobrze wyposażonej w sprzęt i pomosty, salce. Z uwagi na trudności w poruszaniu się „cywili” po terenie wojskowym Komendy, utworzono salę treningową w baraku przy  ul. Czołgistów (obecnie ul. Piłsudskiego). Zajęcia prowadził tam z uczniami szkół średnich
 
Bez tytułu1234
 
trener Ryszard Wysoki. W roku 1968, po dwóch rzutach II ligi, Sekcja jest na czołowej pozycji dającej awans do I ligi, czyli ekstraklasy ciężarowców. Józef Łapiński i jego „prawa ręka” Waldemar Norenberg oraz sami zawodnicy nie przegapiają szansy i w zawodach III rzutu II ligi, w dobrym stylu, uzyskują upragniony awans. Autorami tego „historycznego” sukcesu byli marynarze służby zasadniczej: Stanisław Kordyka, Wojciech Żmuda, Jan Wylężałek, Jerzy Zuber i Stanisław Lubiejewski (olimpijczyk w rzucie młotem), a wzmocnili ich żołnierze zawodowi - Waldemar Norenberg i Wacław Kuźnicki. W roku 1969 ciężarowcy „Floty” bez problemu utrzymują się w rozgrywkach I ligi,
czyniąc również znaczące postępy indywidualne (Stanisław Kordyka, Jan Wylężałek, Janusz Maćkiewicz, Wojciech Żmuda). Pojawiają się sukcesy na Indywidualnych Młodzieżowych Mistrzostwach Polski. Doceniając osiągnięcia Sekcji władze Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów powierzają jej obsługę techniczną Mistrzostw Świata i Europy w roku 1969 w Warszawie (na Torwarze). Dzięki temu na starych filmach i fotografiach możemy zobaczyć marynarzy-ciężarowców asystujących w mundurach pocztowi sztandarowemu, jak również  Waldemara Norenberga wyprowadzającego do prezentacji i dekoracji najlepszych
sztangistów świata. Rok 1970 był w historii Sekcji zdecydowanie najbogatszy w osiągnięcia sportowe. Tytuł mistrza świata w tym roku należał do Mieczysława Nowaka, który przybył do Sekcji z Wojskowego Klubu Sportowego „Śląsk”. Mieczysław Nowak, brązowy medal na IO Tokio 1964. W roku 1971 oddano do użytku nowoczesną siłownię wraz z zapleczem, którą utworzono po gruntowej przebudowie starej, wojskowej pralni. W roku tym na zgrupowania przybywa kadra narodowa polskich ciężarowców z najwybitniejszymi jej przedstawicielami. Zgodnie z oczekiwaniami władz Klubu, na szeroką skalę rozpoczęto szkolenie młodzieży szkolnej. Zajęcia z początkującymi prowadzili trenerzy: Stanisław Woźniewski, Ryszard Wysocki, Jerzy Żychliński, Waldemar Norenberg, a później Stanisław Moczulski, Ryszard Rećko i Leonard Pajączkowski. W roku olimpijskim 1972, w Sekcji Podnoszenia Ciężarów WKS „Flota” notowane są jeszcze sukcesy, ale już widać nadchodzący kryzys. Dalsze lata 70. to ciągła walka o utrzymanie się w I lidze. Niestety, trzykrotnie Sekcja „gościła” w II lidze. Wyraźnie gorsze były też osiągnięcia indywidualne. W roku 1980 Sekcja ponosi wielką stratę, bowiem po długotrwałej i ciężkiej chorobie umiera jej twórca i animator komandor podporucznik Józef Łapiński. Od roku 1981 obowiązki Kierownika Sekcji i trenera głównego przyjmuje ppor. mar. Stanisław Woźniewski. Następuje okres stabilizacji, chociaż sytuacja w kraju nie sprzyja rozwojowi sportu. W latach 90. Sekcja na stałe zagościła w I lidze, a jej zawodnicy zdobywają indywidualne medale na Mistrzostwach Polski, Mistrzostwach Wojska Polskiego, reprezentują nasz kraj na zewnątrz jako członkowie kadry narodowej. W roku 1985 
na Mistrzostwach Świata i Europy Juniorów, Piotr Wasilewski zdobywa dla Polski XII miejsce, a dwa lata później Piotr Huniewicz reprezentuje Polskę na Mistrzostwach Świata w Ostrawie. Najlepsi zawodnicy lat 80. to: Piotr Huniewicz, Piotr Wasilewski, Waldemar Gugała, Andrzej Drzycimski, Bogdan Rutkowski, Jan Ittrich, Stanisław Suprynowicz, Kazimierz Marszałkowski, Henryk Jabłoński, Mirosław Kozłowski, Jarosław Idźkowski i Mirosław Samp. Oprócz Marszałkowskiego i Jabłońskiego wszyscy oni byli reprezentantami Polski w różnych grupach wiekowych. Po odejściu z Sekcji Stanisława Woźniewskiego w maju 1990 r. funkcję Kierownika przejmuje Waldemar Norenberg, a trenera głównego Ryszard Rećko. W 1997 roku obie te funkcje przejął Stanisław Suprynowicz. Lata 90. to wyjątkowo trudny okres dla działalności w sporcie kwalifikowanym. W połowie tych lat Sekcja opuszcza szeregi I ligi, ale odnotowuje sukcesy indywidualne zawodników: Bogdan Rutkowski, który dwukrotnie zdobył tytuł mistrza Polski w kat. 62 kg. Oprócz niego w latach 90. sukcesy na arenie krajowej odnosili: Adam Hebel, Roman Wroński, Tomasz Rummler, Sławomir Szkudlarek, Leszek Lademann, Marcin Zastawny, Piotr Mackiewicz i Karol Bela. W pierwszej połowie lat 90. Sekcja przyjęła pod swoje skrzydła przedstawicieli pokrewnej dyscypliny - trójboju siłowego. Inicjatorem tego przedsięwzięcia był ówczesny trener główny Sekcji Ryszard Rećko. Trójboiści mocno zaakcentowali swoją obecność, zdobywając wiele medali w kraju i za granicą. Przewodził im wielce utytułowany siłacz Jan Łuka.  W 2000 r. zawodnicy Sekcji Podnoszenia Ciężarów: Adam Hebel, Roman Wroński, Ramunas Vyśniauskas, Leszek Lademann, Sławomir Szkudlarek, Michał Baranowski, Tomasz Rummler, Tomasz Borowiecki wywalczyli awans do I ligi. Ze zmiennym szczęściem drużyna „Floty” utrzymywała pozycję od 5 miejsca do 10. Ostatni rok startów w lidze to 2012, w którym Klub zajmuje 5 miejsce. Ze względu na trudną sytuację finansową drużyna „Floty” została wycofana z rozgrywek ligowych. Medale na Mistrzostwach Polski zdobywali: Tomasz Borowiecki, Łukasz Jońca, Leszek Barwiński, Dominik Dyderski, Krzysztof Kaszubowski, Daniel Szumski, Krzysztof Zwarycz, Bartosz Żebrowski, Bartosz Samp, Dominik Krzak. Najbardziej utytułowanymi zawodnikami w historii Sekcji byli:
· Mieczysław Nowak:
- I miejsce i tytuł mistrza świata w roku 1970 w kat. 60 kg, w Columbus (USA),
- II miejsce na ME w kat 56 kg, w Szombathely (Węgry), w 1970 r.,
- III miejsce na ME w kat. 60 kg w Konstancy (Rumunia) w 1972 r.,
- VII miejsce na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium w kat. 60 kg,
- I miejsce i tytuł mistrza Armii Zaprzyjaźnionych w kat. 60 kg, w 1971 r. w Moskwie,
- rekord Europy w rwaniu w kat. 56 kg, ustawiony podczas ME w Szombathely w 1970 r.,
· Krzysztof Zwarycz - wielokrotny mistrz Polski i rekordzista Polski juniorów,
- wicemistrz Europy do lat 17, 2007 r.,
- uczestnik Mistrzostw Świata Juniorów, 10 miejsce, 2007 r.,
- wicemistrz ME do lat 20, 2009 r.,
- MŚ do lat 20, 6 miejsce 2009 r.,
- MŚ do lat 20, 5 miejsce 2010 r.,
- Wicemistrz Europy do lat 20, 2010 r.,
- IV miejsce na Mistrzostwach Europy Seniorów w 2011 r.,
- uczestnik IO Londyn 2012 r., jako przedstawiciel Klubu Górnik Polkowice.
 
Bez tytułu12345
 
Do wyróżniających się zawodników Sekcji należeli: Leon Terefeńko, Stanisław Kordyka, Bogdan Rutkowski, Leszek Dajnowiec, Waldemar Gugała, Piotr Wasilewski jr.,
Stanisław Kordyka, Joachim Sztefler, Andrzej Ochmiński, Piotr Huniewicz, Piotr Wasilewski, Bogdan Rutkowski, Jarosław Idźkowski, Mirosław Samp, Mirosław Kozłowski, Andrzej Drzycimski, Stanisław Suprynowicz, Leszek Barwiński, Dominik Dyderski, Marcin Gabryś, Michał Jurczyk, Bartosz Samp, Krystian Sadura i Dominik Kozłowski. Trenerami Sekcji byli: Stanisław Woźniewski, Ryszard Wysocki, Jerzy Żychliński, Waldemar Norenberg, Stanisław Moczulski, Ryszard Rećko i Leonard Pajączkowski,Stanisław Suprynowicz, Marian Brunke, Marcin Gabryś, Leszek Barwiński, Jakub Zygadło. Do marca 2007 r. funkcję Kierownika Sekcji pełnił Stanisław Supynowicz. Następnie Zarząd Klubu powołał na to stanowisko Mariusza Kniazia, który zmienił zarządzanie Sekcją. Doprowadził do podpisania umowy sponsorskiej z firmą „Inter Marine”. Sekcja Podnoszenia Ciężarów przyjęła nazwę „Inter Marine Flota Gdynia”. W połowie 2008 r. Mariusz Kniaź z przyczyn osobistych zrezygnował z pracy w Sekcji. Zarząd powołał na to stanowisko dotychczasowego managera Sekcji - Macieja Zwarycza, który pełnił obowiązki do grudnia 2009 r. Następnie Kierownikiem Sekcji był Ryszard Rećko, jednak już w październiku 2010 przejął obowiązki Leszek Barwiński. Po zamknięciu w 2012 r. dostępu do dawnych obiektów „Floty”, Sekcja przeniosła się do Akademii Marynarki Wojennej gdzie zajęcia z młodzieżą do 2013 r. prowadził Piotr Górski, a od 2014 r. zajęcia z młodzikami i juniorami prowadzi Stanisław Suprynowicz.